Rewitalizujaca rola sztuki w miejskiej przestrzni publicznej - Publikacja - MOST Wiedzy

Wyszukiwarka

Rewitalizujaca rola sztuki w miejskiej przestrzni publicznej

Abstrakt

Współcześnie sztuka stała się narzędziem rewitalizującym miejskie przestrzenie publiczne. Obserwacja przemian jakie dokonują się w miastach dzięki jej obecności powoduje, że dostrzegany jest w niej nie tylko element estetyzujący, ale także naprawczy. Następuje wykorzystywanie działań twórczych do pobudzania aktywności lokalnych społeczności. Zauważalne włączanie mieszkańców do działań partycypacyjnych z udziałem sztuki powoduje, że nie jest oceniana tylko jako przedmiot obserwacji, ale także jako obiekt generujący nowe zachowania czy nawet postawy społeczne. Świadomość jak sztuka odmienia przestrzeń publiczną miasta jest ważnym środkiem w kształtowaniu polityki rewitalizacyjnej miast.

Informacje szczegółowe

Kategoria:
Publikacja w czasopiśmie
Typ:
artykuły w czasopismach recenzowanych i innych wydawnictwach ciągłych
Opublikowano w:
Kwartalnik Naukowy Uczelni Vistula strony 5 - 14,
ISSN: 2084-4689
Język:
polski
Rok wydania:
2019
Opis bibliograficzny:
Wojtowicz-Jankowska D.: Rewitalizujaca rola sztuki w miejskiej przestrzni publicznej// Kwartalnik Naukowy Uczelni Vistula. -., nr. 1(59) (2019), s.5-14
Bibliografia: test
  1. Bazuń D. (2017), Rewitalizacja jako obszar współpracy międzysektorowej, "Rocznik Lubuski", t. 43, cz. 2.
  2. de Certeau M. (1988), Practice of Everyday Life, University of California Press, Berkeley.
  3. Deutsche R. (1991), Alternative space (w:) Wallis B. (red.), If You Lived Here. The City in Art, Theory, and Social Activism: Discussions in Contemporary Culture #6, The New Press, New York. otwiera się w nowej karcie
  4. Hołub A. (2002), Współczesna przestrzeń publiczna. Terapia patologii czy rozwój nowych terenów -poszukiwanie przesłanek projektowych, (w:) Kochanowski M. (red.), Przestrzeń publiczna miasta postindustrialnego, Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, Gdańsk.
  5. Lofland L.H. (1973), A World of Strangers. Order and Action Urban Public Space, Basic Books, New York.
  6. Lorens P. (2006), Tematyzacja przestrzeni publicznej miasta, Wydawnictwo Politech- niki Gdańskiej, Gdańsk.
  7. Madanipour A. (2004), Marginal Public Spaces in European Cities, "Journal of Urban Design", Vol. 9, No. 3. otwiera się w nowej karcie
  8. Porębski M. (1972), Ikonosfera, PIW, Warszawa.
  9. Rembarz G., Martyniuk-Pęczek J. (red.) (2015), Przestrzeń publiczna dzielnicy w party- cypacyjnym planowaniu strategicznym. Quo vadis, Gdańsku? Mieszkańcy planują swoje miasto, Gdańska Fundacja Innowacji Społecznej, Wydział Architektury Politechniki Gdańskiej, Sopocka Szkoła Wyższa, Gdańsk.
  10. Skalski K. (1998), Co należy rozumieć pod słowem "rewitalizacja", (w:) Gospodarka Prze- strzenna Gmin, t. III, Instytut Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej, Kraków.
  11. Tatarkiewicz W. (2012), Dzieje sześciu pojęć, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa.
  12. Wódz J. (1989), Społeczna rola przestrzeni -wprowadzenie do rozważań socjologicznych nad przestrzenią, (w:) Wódz J. (red.), Przestrzeń znacząca: studia socjologiczne, Śląski Instytut Naukowy, Katowice.
  13. Zukin S. (1995), The Cultures of the City, Blackwell Publishers, Malden.
  14. Zuziak Z.K. (2002), Nowe przestrzenie podróży. Przestrzenie publiczne węzłów trans- portu, (w:) Kochanowski M. (red.), Przestrzeń publiczna miasta postindustrialnego, Wydawnictwo Politechniki Gdańskiej, Gdańsk. otwiera się w nowej karcie
Weryfikacja:
Politechnika Gdańska

wyświetlono 47 razy

Publikacje, które mogą cię zainteresować

Meta Tagi